رنجی ایستاده است ،
بی درد ، بی اشک .
لب خنده هایی هم ،
طولانی و پوچ.
کاش چشماش تو دعوا اشک پخش نمی کرد..
خیلی نمی دانم
تفصیلش بماند برای بعد
صورت دیسگاستینگ دانشگاه این ترم خیلی زودتر ازون چیزی که فکر میکردم برام نمایان شد :))